"Καλή και Ευτυχισμένη Χρονιά"

Πατήστε κλικ στην εικόνα για να διαβάσετε το κείμενο
http://www.matia.gr/7/72/7203/7203_1_11.html

ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΛΕΤΕ...

Η Ελληνική παιδεία στον Πόντο Από το 1204 ( ίδρυση της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας) μέχρι τους πρώτους αιώνες της Τουρκροκρατίας το έργο της εκπ/σης είχαν αναλάβει αρχικά κληρικοί μοναχοί και ένας ικανός αριθμός λογίων Βησσαρίων Γεώργιος Αρμπούζης Γενάδιος ο Τραπεζούντιος κ.α που δίδασκαν γλώσσα ρητορική, φιλοσοφία, αστρονομία, και νομική. Η οργανωμένη εκπ/ση αρχίζει συστηματικά το 1682 όταν ο σεβαστός Κυμινήτης λόγιος από τα Κύμινα της Τραπεζούντας ιδρύει το ονομαστό στην Ιστορία << Φροντιστήριο Τραπεζούντας >> το οποίο διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο στην μόρφωση στελεχών της Ελληνικής κοινωνίας του Πόντου και την Ανόρθωση του πνευματικού τους επιπέδου. Μια από τις εξέχουσες μορφές που δλιδαξαν σ’ αυτό είναι ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος Φιλιππίδης. Το1722 ιδρύεται στην Αργυρούπολη ένα ανάλογο σχολείο «το φροντιστήριο της Αργυρούπολης» από τον επίσκοπο της Χαλδίας Ιγνάτιο Α΄ Σκρίβα. Το πρώτο του όνομα ήταν "Σχολή Ελληνικών Μαθημάτων " .Στα μέσα του 19ου αι. ο διευθυντής του Γ. Κυριακίδης έδωσε νέα πνοή εισήγαγε νέα βιβλία και αύξησε τον αριθμό των μαθητών … …Η οργάνωση της εκπαίδευσης στον Πόντο δεν είναι ενιαία. Διαφοροποιείται κατά εποχή και κατά περιοχή αν και σε γενικές γραμμές ακολούθησε την ελεύθερη Ελλάδα. Την ανώτατη διοίκηση είχε η Εκκλησία και πιο συγκεκριμένα η Πατριαρχική Κεντρική Εκπαιδευτική Επιτροπή με έδρα τη Κων/πολη και πρόεδρό της τον εκάστοτε Πατριάρχη… Στον πόντο η Παιδεία και η εκπαίδευση ένα κοινωνικό αγαθό που ακολούθησε την ελληνική και ορθόδοξη παράδοση στάθηκε σε αξιοζήλευτο επίπεδο. Απόδειξη και η πληθώρα λογίων ποντιακής καταγωγής που ήρθε στην Ελλάδα μετά το 1922. Πολλά θα είχε να ζηλέψει και να μιμηθεί η σημερινή Ελληνική Παιδεία από το υψηλό μορφωτικό και πνευματικό επίπεδο αλλά και το ήθος εκείνης της Ελληνικής Παιδείας του Πόντου.
πηγή: το περιοδικό Π.τ.Ν.

...γι αυτό ποτέ μην λέτε "Πόντιος είσαι;" όταν θέλετε να υποτιμήσετε κάποιον.

ΟΠΤΙΚΗ ΣΤΕΡΕΟΪΣΟΜΕΡΕΙΑ

…Στις πρώτες του έρευνες ως χημικός, το 1849, ο Παστέρ έλυσε ένα πρόβλημα σχετικά με τη φύση του ταρταρικού οξέος. Τα διαλύματα αυτής της ουσίας που λαμβάνονταν από ζωντανούς οργανισμούς (συγκεκριμένα από τον μούστο) ήταν «οπτικώς ενεργά», δηλαδή περιέστρεφαν το επίπεδο της πολώσεως του φωτός που διερχόταν μέσα από αυτά. Αλλά το ταρταρικό οξύ που συνέθεταν οι χημικοί τεχνητά δεν είχε τέτοιο αποτέλεσμα, παρότι οι χημικές αντιδράσεις και συμπεριφορά του ήταν εντελώς οι ίδιες.
Εξετάζοντας τους μικροσκοπικούς κρυστάλλους του ταρταρικού αμμωνιακού νατρίου, ο Παστέρ πρόσεξε ότι είχαν δύο ασύμμετρες μορφές που ήταν κατοπτρικές εικόνες η μία της άλλης. Ξεχωρίζοντας υπομονετικά έναν-έναν τους κρυστάλλους με το χέρι, έφτιαξε δύο σωρούς: τα διαλύματα των κρυστάλλων του ενός σωρού περιέστρεφαν το πολωμένο φως δεξιόστροφα, ενώ τα διαλύματα των κρυστάλλων του άλλου σωρού περιέστρεφαν το πολωμένο φως αριστερόστροφα. Ανάμιξη ίσων ποσοτήτων από τις δύο μορφές δεν επηρέαζε την πόλωση του φωτός. Ο Παστέρ συνεπέρανε σωστά ότι το μόριο του οξέος και των αλάτων του ήταν ασύμμετρο και μπορούσε να υπάρχει σε δύο διαφορετικές μορφές που μοιάζουν μεταξύ τους όπως το δεξί και το αριστερό γάντι, ενώ η οργανική μορφή του αποτελείτο αποκλειστικά από τη μία μορφή. Ανακαλύφθηκε έτσι η οπτική στερεοϊσομέρεια…
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%BF%CF%85%CE%AF_%CE%A0%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%81

Σε ηλικία 60 ετών ο γνωστός πλέον και εξαιρετικά αγαπητός σοφός εξελέγη ακαδημαϊκός ο τότε πρόεδρος της γαλλικής Ακαδημίας Ερνέστος Ρενάν τον υποδέχτηκε με τους λόγους «Θα σας ανακοινώσουμε τις απορίες μας θα μας ανακοινώσετε τις πεποιθήσεις σας, θα μας προσαγάγετε κυρίως στη δόξα σας τη μεγαλοφυϊα σας την αίγλη των ανακαλύψεών σας: Καλώς ήλθατε».

Στην αντιφώνησή του ο Παστέρ τόνισε: «Το ύψος των ανθρωπίνων πράξεων εξαρτάται από τις ιδέες απ΄τις οποίες εμπνεύστηκαν. Ευτυχισμένος εκείνος που φέρει μέσα του το Θείον , την ιδέα του καλού, το ιδεώδες της τέχνης της επιστήμης και της πατρίδος το ιδεώδες των αρετών του Ευαγγελίου. Αυτές είναι οι ζώσες πηγές των μεγάλων έργων …Διερωτώμαι εν ονόματι ποιάς φιλοσοφικής ή επιστημονικής ανακαλύψεως μπορούμε να ξεριζώσουμε απ΄την ανθρώπινη ψυχή αυτές τις υψηλές ενασχολήσεις. Τις θεωρώ αιώνιες»

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ- ΟΙ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΙ

Οι Τρεις Ιεράρχες πρώτευσαν σε όλους τους τομείς της πνευματικής ζωής. Κατέκτησαν με τον προσωπικό τους αγώνα και την βοήθεια της θείας Χάριτος τις κορυφές της αγιότητος και καλούσαν τους πιστούς να ανεβαίνουν στις ωραίες πνευματικές αναβάσεις.

Άσκησαν στον ύψιστο βαθμό την φιλανθρωπία και ανακούφισαν τον πόνο χιλιάδων αναξιοπαθούντων.

Δίδασκαν καθημερινά τους πιστούς αναλύοντάς τους τις θεόπνευστες αλήθειες της Πίστεώς μας και διαφωτίζοντάς τους για τα μεγάλα θέματα, που απασχολούν την ψυχή κάθε ανθρώπου.

Καθόρισαν συστηματικά την λειτουργική ζωή της Εκκλησίας, για να μπορούν να λατρεύουν οι πιστοί θεάρεστα τον Κύριο.

Συνέγραψαν θαυμάσια συγγράμματα, τα οποία ξεπέρασαν τη φθορά του χρόνου και ισχύουν και για τις μέρες μας. Ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος γράφει ότι με τα συγγράματά τους οι Τρεις Ιεράρχαι «απετελέσαν εποχήν λόγου νέαν, μεγάλην και ένδοξον διά το ανθρώπινον γένος» (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμ. 2^ος, μέρος Β’ σελ. 1, 6).

Πολύ εύστοχα ελέχθη γι’ αυτούς ότι ήταν «εύγλωττοι κατά τον λόγον, ευγλωττότεροι κατά τον βίον, ευγλωττότατοι κατά τον θάνατον».

Βασικό στοιχείο της αγιότητος και των τριών είναι ότι ήταν ασυμβίβαστοι με το κακό, την αμαρτία και την αίρεση. Δεν γνώριζαν τη γλώσσα των συμβιβασμών και της διπλωματίας. Προτιμούσαν να χάσουν τη θέση τους και αυτή τη ζωή τους, παρά να συμβιβαστούν σε θέματα αρχών και πίστεως. Δε σκέφτηκαν ποτέ εάν αντίπαλοί τους ήσαν αυτοκράτορες ή σοφοί διάφοροι ή ισχυροί κατά κόσμον. Έμειναν ακλόνητοι στην ορθή πίστη και ζωή αψηφώντας τις συνέπειες.

Εμείς, έπαρχε Μόδεστε, είπε στον απεσταλμένο του αρειανού αυτοκράτορα Ουάλη ο Μ. Βασίλειος, είμαστε ήρεμοι και πράοι άνθρωποι και υποχωρούμε όταν πρόκειται για προσωπικά μας θέματα. Όταν όμως πρόκειται για την πίστη μας στον Θεό, «ὅταν Θεός ᾖ τό κινδυνευόμενον» δεν υπολογίζουμε τίποτε, αγωνιζόμαστε μέχρι θανάτου, χωρίς να φοβόμαστε οποιοδήποτε βασανιστήριο. «Ἀκουέτω ταῦτα καί βασιλεύς». Να τα πεις και να τ’ ακούσει αυτά κι ο βασιλιάς (PG 36, 561).

Και ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, αφού νίκησε τους αρειανούς και πήρε πίσω τους Ναούς της Κωνσταντινούπολης, που τους είχαν καταπατήσει αυτοί, και ενώ είχε φίλο του τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον Μέγα και μαζί του το μεγαλύτερο μέρος του πιστού λαού, όταν μερικοί ζηλόφθονες επισκόπου αμφισβήτησαν την εκλογή του, παρητήθη αμέσως. Δε θέλησε να έλθει σε συμβιβασμούς με μοχθηρούς ανθρώπους. Παρητήθη και από την προεδρία της Β’ Οικουμενικής Συνόδου και από τον Πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Αντί της θέσεως προτίμησε την ακεραιότητα και το ασυμβίβαστο του χαρακτήρος του. Δεν γνώριζε τους διπλωματικούς ελιγμούς, αλλά γνώρισμά του ήταν όπως έγραφε, το «μή παρασυρῆναι», να μη παρασύρεται και να έχει «παρρησίαν» (PG 37, 32-33).

Και ο ιερός Χρυσόστομος, όταν έγινε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως και θέλησε να καθαρίσει την Εκκλησία από αναξίους κληρικούς, οι οποίοι είχαν την προστασία της αυτοκράτειρας Ευδοξίας, δεν εδίστασε να ελέγξει και την αυτοκράτειρα για τη ζωή της. Δεν συμβιβάστηκε μαζί της. Γι’ αυτό και εξορίστηκε και πέθανε εξόριστος μέσα σε αφάνταστες κακουχίες, με πνεύμα όμως απτόητο και αδούλωτο. Χαρακτηριστικό του γενναίου και ασυμβίβαστου φρονήματός του βλέπουμε στην ομιλία, που εκφώνησε φεύγοντας για την εξορία: «Πολλά τά κύματα καί χαλεπόν τό κλυδώνιον· ἀλλ’ οὐ δεδοίκαμεν (δεν φοβόμαστε) μή καταποντισθῶμεν· ἐπί γἀρ τῆς πέτρας ἑστήκαμεν. Μαινέσθω ἡ θάλασσα, πέτραν διαλῦσαι οὐ δύναται· ἐγειρέσθω τά κύματα, τοῦ Ἰησοῦ τό πλοῖον καταποντίσαι οὐκ ἰσχύει» (PG 52, 427).

Τέτοιους άγιους, γενναίους και ασυμβίβαστους με το κακό και την αίρεση εκκλησιαστικούς ηγέτες χρειαζόμαστε και σήμερα. Και ας παρακαλούμε την Ιδρυτή της Εκκλησίας μας να μας τους χαρίζει.

http://www.xfd.gr/%CE%B5%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AC/%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%AF%CE%B2%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%B9

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΟΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ

Το΄Σπήλαιον του Πλάτωνος είναι ένα από τα αγαπημένα μου κείμενα της αρχαιοελληνικής γραμματείας . Αναπαριστά την δέσμια ανθρώπινη ζωή που δεν μπορεί να διακρίνει την αλήθεια. Πάντα επίκαιρο θέμα. Απολαύστε το.

... Δες λοιπόν με την φαντασία σου ανθρώπους που κατοικούν μέσα σε μια σπηλιά κάτω από την γη, που να έχει την είσοδό της ψηλά στην οροφή, προς το φως, σε όλο το μήκος της σπηλιάς. Μέσα της να είναι άνθρωποι αλυσοδεμένοι από την παιδική ηλικία στα πόδια και στον αυχένα, καρφωμένοι στο ίδιο σημείο, να βλέπουν μόνο μπροστά τους και να μην μπορούν εξαιτίας των δεσμών να στρέφουν τα κεφάλια τους ολόγυρα. Οι ανταύγειες της φωτιάς που καίει πίσω τους να είναι πάνω και μακρυά από αυτούς. Και ανάμεσα στη φωτιά και στους δεσμώτες, να υπάρχει ένας ανηφορικός δρόμος που πάνω του είναι κτισμένο ένα τοιχάκι, όπως τα παραπετάσματα που τοποθετούν οι θαυματοποιοί για να επιδεικνύουν τα ταχυδακτυλουργικά τους.
Φαντάσου λοιπόν κοντά σε τούτο το τοιχίο ανθρώπους να μεταφέρουν κάθε είδους αντικείμενα που προεξέχουν από το τοιχάκι. Προτομές, πέτρινα και ξύλινα ομοιώματα ζώων και αντικείμενα κατασκευασμένα από κάθε είδους υλικό ενώ από αυτούς που τα μεταφέρουν άλλοι μιλούν και άλλοι μένουν σιωπηλοί.
Νομίζεις ότι αυτοί έχουν δει κάτι άλλο από τους εαυτούς τους και τους υπόλοιπους που είναι μαζί, εκτός από τις σκιές που δημιουργεί η φωτιά στον απέναντί τους τοίχο;
Κι αν θα μπορούσαν να συνομιλούν μεταξύ τους δεν θα έδιναν ονομασίες σε αυτά που βλέπουν ;
Τι θα συνέβαινε, αν το δεσμωτήριό τους τους έστελνε αντίλαλο από τον απέναντι τοίχο κάθε φορά που κάποιος περαστικός μιλούσε; Θα θεωρούσαν ότι αυτό που μιλάει δεν είναι τίποτε άλλο από την φευγαλέα σκιά. Και σε κάθε περίπτωση αυτοί δεν θα νομίζουν τίποτε άλλο σαν αληθινό, παρά τις σκιές των αντικειμένων.

Σκέψου όμως, ποια θα μπορούσε να είναι η λύτρωσή τους από τα δεσμά κι από την αφροσύνη αν τους συνέβαιναν τα εξής: Κάθε φορά που θα λυνόταν κάποιος και αναγκαζόταν ξαφνικά και να βαδίσει και να γυρίσει τον αυχένα και να δει προς το φως, όλα αυτά θα τα έκανε με μεγάλους πόνους και μέσα από τα λαμπυρίσματα δεν θα μπορούσε να διακρίνει εκείνα που μέχρι τότε έβλεπε τις σκιές τους. Τι νομίζεις οτι θα απαντούσε αυτός αν κάποιος του έλεγε ότι ως τότε έβλεπε ανοησίες ενώ τώρα είναι πιο κοντά στο ον και πως έχει στραφεί προς όντα πιο πραγματικά και βλέπει με σωστότερο τρόπο; Και αν του έδειχνε το καθένα από αυτά που περνούσαν ρωτώντας τον τι είναι δεν νομίζεις πως αυτός θα απορούσε και θα νόμιζε πως αυτά που έβλεπε τότε ήταν πιο αληθινά από αυτά που του δείχνουν τώρα;
Και αν τον τραβούσε κανείς με την βία από εκεί, μέσα από δρόμο κακοτράχαλο κι ανηφορικό και δεν τον άφηνε πριν τον τραβήξει στο φως του ήλιου, δεν θα υπέφερε και δεν θα αγανακτούσε πρώτα γιατί τον έσερναν και ύστερα γιατί θα πλημμύριζαν τα μάτια του από την λάμψη του φωτός ώστε θα του ήταν αδύνατο να δει ακόμα κι ένα από αυτά που τώρα ονομάζονται αληθινά;

Έχω την εντύπωση πως θα χρειαζόταν να συνηθίσει αν σκόπεύε να δει τα πράγματα που είναι πάνω. Στην αρχή θα μπορούσε πολύ εύκολα να διακρίνει καλά τις σκιές, μετά πάνω στην επιφάνεια του νερού τα είδωλα των ανθρώπων και των άλλων πραγμάτων και κατόπιν αυτά τα ίδια. Μετά από αυτά, τα αντικείμενα που είναι στον ουρανό και τον ίδιο τον ουρανό θα μπορούσε να δεί ευκολότερα την νύχτα, βλέποντας το φως των άστρων και της σελήνης. Τελευταίο θα μπορούσε νομίζω να δεί τον ήλιο, όχι στην επιφάνεια του νερού ούτε σε κάποια διαφορετική θέση τα είδωλά του, αλλά αυτόν καθ' αυτόν στον δικό του τόπο και παρατηρήσει προσεκτικά τι είδους είναι.
Και μετά θα συλλογιζόταν για εκείνον πώς αυτός είναι που ρυθμίζει τις εποχές και τους χρόνους και που κανονίζει τα πάντα στον ορατό κόσμο, καθώς και ο αίτιος, κατά κάποιο τρόπο, όλων εκείνων που έβλεπαν αυτοί.

Όταν λοιπόν θυμάτε την πρώτη του κατοικία και την εκεί σοφία που είχε αυτός και οι τότε συνδεσμώτες του, δεν νομίζεις πως θα καλοτυχίζει τον εαυτό του για τούτη την αλλαγή κια θα λυπάτε για τους άλλους;
Κι αν υπήρχαν μεταξύ τους τότε κάποιες τιμές και έπαινοι γι αυτόν που θα μπορούσε να διακρίνει πιο καθαρά αυτά που περνούσαν μπροστά από τα μάτια του και γι αυτόν που θα μπορούσε να θυμηθεί ποια συνήθως περνούσαν πρώτα, ποιά μετά και ποιά ταυτόχρονα και έτσι θα μπορούσε να προβλέπει τι θα έρθει στο μέλλον, νομίζεις πως αυτός θα κατεχόταν από επιθυμία και ζήλια για τους τιμημένους και τους κυρίαρχους ή θα είχε πάθει αυτό που λέει ο Ό μ η ρ ο ς " να ήταν ζωντανός στην γη κι ας δούλευε για άλλον, που είναι ο φτωχότερος " και θα προτιμούσε να είχε πάθει τα πάντα, παρά να νομίζει εκείνα που νόμιζε και να ζει έτσι εκεί ;

Και τώρα βάλε στο μυαλό σου το εξής. Αν κατέβει αυτός πάλι και καθίσει στο ίδιο βάθρο δεν θα ξαναγεμίσουν τα μάτια του σκοτάδι, αφού ήρθε ξαφνικά από τον ήλιο;
Αν χρειαζόταν να ανταγωνιστεί αυτός με εκείνους τους παντοτινούς δεσμώτες, λέγοντας την άποψή του σχετικά με τις σκιές, καθόσον η όρασή του ήταν αμβλεία, πριν προσαρμοστούν τα μάτια του, και για να συνηθίσουν δεν θα χρειαζόταν και τόσο μικρός χρόνος, άραγε δεν θα προκαλούσε περιπαικτικά γέλια και δεν θα έλεγαν γι αυτόν πως με το να ανέβει επάνω, γύρισε με καταστρεμμένα τα μάτια και πως δεν αξίζει ούτε να προσπαθήσουν να πάνε πάνω ;
Και αυτόν που θα επιχειρήσει να τους λύσει και να τους ανεβάσει, αν τους δινόταν η ευκαιρία να τον πιάσουν και να τον σκοτώσουν δεν θα τον σκότωναν;
( Πλάτων , Πολιτεία Ζ, για τη βοήθεια στην νεοελληνική απόδοση εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1992 )
http://darnaks.blogspot.com/2009/01/blog-post_12.html

Ουπς... τι γίνεται με τη βαρύτητα?

Στις μαύρες τρύπες και τα palsars είναι παρα πολύ μεγάλη ενώ στη γη για "μερικούς " χάνεται.
Οι μαρτυρίες για αιώρηση αντικειμένων και προσώπων, αντίθετα με γνωστούς νόμους της φυσικής και της βαρύτητας, είναι τόσες πολλές που θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ειδικές σελίδες σχετικά. Οι περισσότεροι λαοί περιλαμβάνουν στις παραδόσεις τους σχετικά φαινόμενα. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι με χρήση αντιβαρύτητας μεταφέρθηκαν οι ογκόλιθοι πολλών μεγαλιθικών μνημείων. Η λειψανοθήκη του προφήτη Μωάμεθ λέγεται ότι αιωρούταν στο τζαμί της Μεδίνας για πάρα πολλά χρόνια.
Αρχαιοελληνικές μαρτυρίες αναφέρουν ότι ένα σιδερένιο άγαλμα αιωρούταν στον ναό της Αρτέμιδος.
Για πολλούς αιώνες το βαλσαμωμένο σώμα του Τσόνγκ Κάμπα, άγιου μεταρρυθμιστή του Θιβέτ, αιωρούταν διαρκώς μπροστά στα μάτια χιλιάδων προσκυνητών. Τελευταία σχετική αναφορά το 1845.
Πολλοί άγιοι του χριστιανισμού λέγεται ότι αιωρούταν σε κατάσταση έκστασης ή και κατά βούληση. Μερικοί απ' αυτούς, Θωμάς ο Ακινάτης, Τερέζα της 'Αβιλας, Ιωσήφ του Κοπερτίνο (αυτός μάλιστα έπαιρνε και επιβάτες!), Ελισάβετ της Βαυαρίας, Πέδρο ντε Αλκάνταρα και αρκετοί άλλοι.(δείτε εδώ)
http://www.geocities.com/sfetel/gr/flying_g.htm#dedalos

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ

Χάρη στο Αη Βασίλη, ή τoν Santa Claus, όπως είναι γνωστός σε όλο τον κόσμο, η ανθρωπότητα αλλάζει ύφος, γίνεται πιο ανθρώπινη πιο χαρούμενη.

Ο Αη Βασίλης λοιπόν υπάρχει, με την έννοια ότι αν και δεν ζει σωματικά ανάμεσά μας, το πνεύμα του περιτριγυρίζει τις καρδιές μας προ πάντων των παιδιών κάθε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά. Παραδόξως στον πλανήτη μας στη διανομή των δώρων στα παιδιά, εμπλέκονται δύο ορθόδοξοι Άγιοι, δύο διαφορετικά πρόσωπα, που και οι δύο ήταν Έλληνες και οι δύο ήταν επίσκοποι.

Για τις χώρες της Δύσης αυτός που φέρνει τα δώρα στα παιδιά και στους φτωχούς είναι ο Άγιος Νικόλαος, που στην Ελλάδα γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου και θεωρείται προστάτης του Ναυτικού.

Στη ιστορία του Αγίου Νικολάου ως προστάτη των παιδιών και των πτωχών, οι βόρειοι λαοί της Ευρώπης Ολλανδοί, Φιλανδοί κ.ά., ανάμιξαν και στοιχεία από αρχαιότερους μύθους, όπως ξωτικά, το άστρο του βορρά, το έλκηθρο κ.λπ. Έτσι, με τον καιρό, εξαπλώθηκε πρώτα στην Ευρώπη και κατόπιν σε όλο τον κόσμο και έφθασε και στη Ελλάδα ο μύθος του Santa Claus, ενός καλοκάγαθου τύπου ανθρώπου, με στρογγυλά γυαλιά, λευκά μακριά γένια, κόκκινη στολή, καπέλο και μαγικές ικανότητες. Κατοικεί στο Βόρειο Πόλο και περιστοιχίζεται από ξωτικά και νεράιδες του χιονιού. Είναι μια πραγματικά γοητευτική ιστορία, όμως εμείς και τα παιδιά μας πρέπει να αντιληφθούμε ότι σχέση έχει με τους πραγματικούς αγίους μας τον Άγιο Βασίλειο και Άγιο Νικόλαο…

http://www.neoskosmos.com.au/081229/nk/psixagogia/psixagogia_01.shtml

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ

Θρησκευτική θεωρία
Tο Άστρο της Βηθλεέμ θα έπρεπε να ήταν κάτι το ασυνήθιστο, προκειμένου να έλξει την προσοχή των Μάγων και να κάνουν το μακρινό τους ταξίδι. Παράλληλα, θα έπρεπε να έχει και αρκετά μεγάλη διάρκεια ζωής -εβδομάδες ή μήνες- γιατί οι Μάγοι είχαν αρκετά μεγάλη απόσταση να διασχίσουν την απόσταση από τον τόπο τους μέχρι τη Βηθλεέμ...
Επιστημονικές εξηγήσεις
Μερικοί ερευνητές υπέθεσαν ότι το Άστρο της Βηθλεέμ ήταν κάποιο μετέωρο. Τα μετέωρα όμως δεν είναι καθόλου σπάνιο φαινόμενο και λογικό είναι να αποκλειστεί ότι αυτή η περίπτωση να προκάλεσε τόση μεγάλη αναστάτωση στους Μάγους, ώστε να τους υποχρεώσει να ξεκινήσουν το μακρινό τους ταξίδι προς τη Βηθλεέμ.
Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι η εμφάνιση κάποιου κομήτη. Συνολικά, έχουν καταγραφεί από τους αρχαίους χρόνους έως και τη γέννηση του Χριστού 135 κομήτες…
Εν τούτοις είναι δύσκολο να θεωρηθεί ότι το Άστρο των Χριστουγέννων ήταν ένας κομήτης αφ' ενός μεν γιατί θα τον έβλεπαν όλοι, αφ' ετέρου δε γιατί οι αρχαίοι λαοί θεωρούσαν τους κομήτες ως προάγγελους δυσάρεστων γεγονότων και καταστροφών. Όταν, για παράδειγμα ο Ιούλιος Καίσαρας δολοφονήθηκε το 44 π.Χ. εμφανίστηκε ένας πολύ φωτεινός κομήτης, όπως και το 14 μ.Χ. με το θάνατο του Καίσαρα Αυγούστου…
Βλέπουμε πως οι θρησκευτικές και επιστημονικές αντιλήψεις και θεωρίες δεν «συμβαδίζουν» σε κάποιο σημείο για την ταυτότητα του Άστρου της Βηθλεέμ.
Θα μπορούσαμε όμως να πούμε ότι δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία το τι συνέβη στον ουρανό εκείνη τη νύχτα των Χριστουγέννων, γιατί κάτι πολύ πιο σπουδαίο συνέβαινε επάνω στη Γη μας• η γέννηση του Ιησού.
Το άστρο των Χριστουγέννων ζωντανεύει στο ψηφιακό πλανητάριο.
Στο Ψηφιακό Πλανητάριο, η ψηφιακή παράσταση «Άστρο των Χριστουγέννων» κάνοντας ένα ταξίδι πίσω στους αιώνες που πέρασαν, από τη γέννηση του Θείου Βρέφους στη φτωχική φάτνη της Βηθλεέμ, ξεδιπλώνει ιστορικά, όσο και επιστημονικά δεδομένα μέσα από ένα ιδιαίτερο μουσικό και οπτικό θέαμα και γεμίζει το χώρο με έναν «αέρα» παιδικής αθωότητας και συναισθήματα, που θα συγκινήσουν τις ψυχές όλων…

http://images.google.gr/imgres?imgurl=http://sup.kathimerini.gr/kathnews/photos/21-12-07/21-12-07_216217_61.jpg&imgrefurl=http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_mc7_1_19/11/2008_216217&usg=__KtlOMd5zv_H3kM1PZlbYAgqKdPg=&h=240

ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ?

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ "BIG BANG"

Ωραία λοιπόν , ας γράψω τις δικές μου σκέψεις για το σπουδαίο πείραμα του αιώνα του επιταχυντή αδρονίων του CERN.
α) Από επιστημονικής πλευράς
Τα τρία βασικά βήματα της επιστημονικής μεθόδου είναι η παρατήρηση , η υπόθεση και το πείραμα. Εδώ μας λείπει το πρώτο και βασικότερο η παρατήρηση του φυσικού φαινομένου. Επομένως διατυπώσαμε μια υπόθεση για ένα φαινόμενο της φαντασίας μας (η θεωρία του Big Bang ) Με το πείραμα δεν αναπαράγουμε λοιπόν το φυσικό φαινόμενο που παρατηρήσαμε αλλά παράγουμε εμείς ένα φανταστικό φαινόμενο...
β) Από κοινωνικής ηθικής πλευράς.
Ποιος δεν θέλει την πρόοδο, την εξέλιξη , όλα αυτά που λέγεται ότι θα επιτευχθούν περί γνώσεως της βιολογίας του καρκίνου, Internet grid , παραγωγή πράσινης ακίνδυνης ενέργειας και δεν ξέρω τι άλλο. Όμως αν η πραγματοποίηση του πειράματος θέτει σε κίνδυνο έστω και σε ποσοστό 1% την ανθρωπότητα ή να επέλθει μια μεγάλη καταστροφή τότε δεν έχουν το δικαίωμα να το πραγματοποιήσουν.
γ) Από θρησκευτικής
Αλήθεια η φαντασία και ο νους του ανθρώπου δεν έχουν όρια (…).Θα έλεγα καλύτερα ότι ο εγωισμός του ανθρώπου δεν έχει όρια. Θέλει ν΄αποδείξει ότι είναι το κυρίαρχο όν του σύμπαντος . Ο κυρίαρχος όμως γνωρίζει και διευθύνει αυτό στο οποίο κυριαρχεί. Και απ΄ ότι λένε οι φυσικοί γνωρίζουν μόνο το 2% του σύμπαντος (…) δηλαδή το 2% του απείρου που μας κάνει μηδέν! Θέλουν ν΄αποδείξουν μέσα απ΄το πείραμα μαϊμού ότι δεν υπάρχει Θεός ή θέλουν να συναντήσουν το Θεό.
Μα και αυτή η ίδια η αναζήτηση δεν είναι από μόνη της απόδειξη ότι υπαρχει ανώτερη δύναμη που εξουσιάζει τα πάντα; Όσο για τη συναντησή τους με το Θεό και τα μικρά παιδιά το λένε στη προσευχή τους είναι «πανταχού παρών». Είναι μέσα μας (συνείδηση), είναι γύρω μας «τα πάντα εν σοφία εποίησε» και «όλα τριγύρω μου μιλούν για Σε..) Όλα τέλεια και αρμονικά…
Και για όσους θέλουν να συναντήσουν αυτοπροσώπως το Θεό γίνεται:
«μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται»
Και γιατί τελικά όλη η Αλήθεια και όλα τα μυστικά του κόσμου να βρίσκονται 170 m κάτω από την επιφάνεια της γης και όχι στις παρακάτω φράσεις:

• Εγώ ειμί το φως του κόσμου, ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία

• Εγώ ειμι η οδός και η αλήθεια και η ζωή

Και

• Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος.