ΟΠΤΙΚΗ ΣΤΕΡΕΟΪΣΟΜΕΡΕΙΑ

…Στις πρώτες του έρευνες ως χημικός, το 1849, ο Παστέρ έλυσε ένα πρόβλημα σχετικά με τη φύση του ταρταρικού οξέος. Τα διαλύματα αυτής της ουσίας που λαμβάνονταν από ζωντανούς οργανισμούς (συγκεκριμένα από τον μούστο) ήταν «οπτικώς ενεργά», δηλαδή περιέστρεφαν το επίπεδο της πολώσεως του φωτός που διερχόταν μέσα από αυτά. Αλλά το ταρταρικό οξύ που συνέθεταν οι χημικοί τεχνητά δεν είχε τέτοιο αποτέλεσμα, παρότι οι χημικές αντιδράσεις και συμπεριφορά του ήταν εντελώς οι ίδιες.
Εξετάζοντας τους μικροσκοπικούς κρυστάλλους του ταρταρικού αμμωνιακού νατρίου, ο Παστέρ πρόσεξε ότι είχαν δύο ασύμμετρες μορφές που ήταν κατοπτρικές εικόνες η μία της άλλης. Ξεχωρίζοντας υπομονετικά έναν-έναν τους κρυστάλλους με το χέρι, έφτιαξε δύο σωρούς: τα διαλύματα των κρυστάλλων του ενός σωρού περιέστρεφαν το πολωμένο φως δεξιόστροφα, ενώ τα διαλύματα των κρυστάλλων του άλλου σωρού περιέστρεφαν το πολωμένο φως αριστερόστροφα. Ανάμιξη ίσων ποσοτήτων από τις δύο μορφές δεν επηρέαζε την πόλωση του φωτός. Ο Παστέρ συνεπέρανε σωστά ότι το μόριο του οξέος και των αλάτων του ήταν ασύμμετρο και μπορούσε να υπάρχει σε δύο διαφορετικές μορφές που μοιάζουν μεταξύ τους όπως το δεξί και το αριστερό γάντι, ενώ η οργανική μορφή του αποτελείτο αποκλειστικά από τη μία μορφή. Ανακαλύφθηκε έτσι η οπτική στερεοϊσομέρεια…
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%BF%CF%85%CE%AF_%CE%A0%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%81

Σε ηλικία 60 ετών ο γνωστός πλέον και εξαιρετικά αγαπητός σοφός εξελέγη ακαδημαϊκός ο τότε πρόεδρος της γαλλικής Ακαδημίας Ερνέστος Ρενάν τον υποδέχτηκε με τους λόγους «Θα σας ανακοινώσουμε τις απορίες μας θα μας ανακοινώσετε τις πεποιθήσεις σας, θα μας προσαγάγετε κυρίως στη δόξα σας τη μεγαλοφυϊα σας την αίγλη των ανακαλύψεών σας: Καλώς ήλθατε».

Στην αντιφώνησή του ο Παστέρ τόνισε: «Το ύψος των ανθρωπίνων πράξεων εξαρτάται από τις ιδέες απ΄τις οποίες εμπνεύστηκαν. Ευτυχισμένος εκείνος που φέρει μέσα του το Θείον , την ιδέα του καλού, το ιδεώδες της τέχνης της επιστήμης και της πατρίδος το ιδεώδες των αρετών του Ευαγγελίου. Αυτές είναι οι ζώσες πηγές των μεγάλων έργων …Διερωτώμαι εν ονόματι ποιάς φιλοσοφικής ή επιστημονικής ανακαλύψεως μπορούμε να ξεριζώσουμε απ΄την ανθρώπινη ψυχή αυτές τις υψηλές ενασχολήσεις. Τις θεωρώ αιώνιες»

J. D. WATSON

James Dewey Watson (born April 6, 1928) is an American molecular biologist, best known as one of the co-discoverers of the structure of DNA. Watson, Francis Crick, and Maurice Wilkins were awarded the 1962 Nobel Prize in Physiology or Medicine "for their discoveries concerning the molecular structure of nucleic acids and its significance for information transfer in living material".^[3] He studied at the University of Chicago and Indiana University and subsequently worked at the University of Cambridge's Cavendish Laboratory in England where he first met Francis Crick.

In 1956 he became a junior member of Harvard University's Biological Laboratories until 1976, but in 1968 served as Director of Cold Spring Harbor Laboratory on Long Island, New York and shifted its research emphasis to the study of cancer. In 1994 he became its President for ten years, and then subsequently served as its Chancellor until 2007, when he was forced into retirement by controversy over several comments about race and intelligence. Between 1988 and 1992 he was associated with the National Institutes of Health, helping to establish the Human Genome Project. He has written many science books, including the seminal textbook The Molecular Biology of the Gene (1965) and his bestselling book The Double Helix (1968) about the DNA Structure discovery.

http://en.wikipedia.org/wiki/James_D._Watson

UNDERSTANDING IS LIKE DISCOVERING!

Καλά μας τα λες κυριε Bruner! αλλά δεν είναι ευκολο να τα ανακαλύψει κανείς όλα μόνος του!...