Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΩΝ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΩΝ ΙΣΟΡΡΟΠΙΩΝ

Jay Gould και Niles Eldredge δημιουργοί και εισηγητές του μοντέλου αυτού και οπαδοί της τύχης την οποία επικαλούνται για να ερμηνεύσουν τη λειτουργία του. Το μοντέλο αυτό παρουσιάζει ενδιαφέρον γιατί στηρίζεται σε δύο στοιχεία εξαιρετικής σημασίας.
Α) Αντιτίθεται στη λειτουργία της φυσικής επιλογής μη αναγνωρίζοντάς της την δυνατότητα δημιουργίας νέων διδών με μια βαθμιαία μετάβαση από τη μια μορφή στην άλλη . Δεδομένου ότι το είδος είναι μια κοινωνία αναπαραγωγής απομονωμένη από άλλες τέτοιες. Γιατί αν το είδος δεν είναι οντότητα πραγματική τότε γιατί τόση προσπάθεια για να εξηγηθεί η καταγωγή του
Β) Η σταθερότητα των ειδών που παραμένουν αμετάβλητα για μακρά χρονική περίοδο της τάξεως των 5-10 εκατομμυρίων ετών και η ξαφνική και απότομη εμφάνιση νέων ειδών χωρίς μεταβατικές μορφές. Η βασική αρχή αυτής της αντιλήψεως στηρίζεται σε μια απλή παρατήρηση ενός γεγονότος γνωστού από παλαιά στους παλαιοντολόγους. Κάθε νέο είδος εμφανίζεται απότομα μέσα στις σειρές απολιθωμάτων εν συνεχεία παραμένει αμετάβλητο για μεγάλη χρονική περίοδο της τάξεως εκατομμυρίων ετών και τέλος το δεδομένο είδος απότομα πάλι και χωρίς μεταβατικό στάδιο δίνει τη θέση του σ΄ένα άλλο είδος μέσα στις σειρές των απολιθωμάτων.Μια τέτοια αντίληψη εμφανίσεων ειδών θυμίζει τη περιγραφή δημιουργίας οργανισμών που περιγράφεται στο πρώτο κεφάλαιο της Γενέσεως. Ένα βιβλίο που έχει σκοπό ν΄αποκαλύψει τη μοναδική αλήθεια στους ανθρώπους παρουσιάζει την εμφάνιση των οργανισμών κατά ένα τρόπο ασυνεχή και διακεκομμένο με εμφανή μια εξελικτική τάση από τους απλούστερους στους πολυπλοκότερους οργανισμούς (Γεν. Α΄, 11, 20, 24)
“ Κατά γένος και καθ΄ ομοιότητα (…) και εποίησεν ο Θεός (…) κατά γένος …”( Γεν. α΄ 11, 12, 25)
(διαβάζοντας Νοϊτσάκη...)

Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009

Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009

ΠΡΩΤΕΪΝΕΣ


O Dominique Cornuejols από το Ευρωπαϊκό Synthrotron Radiation Facility μας παρουσιάζει (εισάγει) στο κόσμο της κρυσταλλογραφίας. Δεν είναι όλα λαμπερά διαμάντια…
«Κρύσταλλος» δεν είναι μόνο μια λέξη που αμέσως έρχεται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε περί Βιολογίας. Οι κρύσταλλοι είναι περισσότερο γνωστοί ως υπέροχοι εκπρόσωποι του κόσμου των ορυκτών. Πολύτιμοι λίθοι, τα λαμπρά αστέρια του υπόγειου κόσμου μας έχουν συναρπάσει από αμνημονεύτων χρόνων και το πιο διάσημο από αυτά το διαμάντι έχει γίνει το σύμβολο σκληρότητας και αιωνιότητας.

Αντίθετα οι περισσότεροι βιολογικοί ιστοί είναι μαλακοί και ο καθένας γνωρίζει ότι η ζωή δεν είναι αιώνια. Όμως είναι δυνατόν να απομονωθούν τα μόρια της ζωής όπως οι πρωτεΐνες και να αναπτυχθούν βιολογικοί κρύσταλλοι από αυτές στο εργαστήριο. Η μελέτη τέτοιων τεχνητά αναπτυσσόμενων βιοκρυστάλλων οδήγησε και εξακολουθεί να οδηγεί – μια ολοκληρωτική πειθαρχία- γνωστή ως μακρομοριακή κρυσταλλογραφία…
http://www.scienceinschool.org/2009/issue11/crystallography

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2009

ΚΥΚΛΟΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ


Κοιτάζοντας προς τον ουρανό μια ηλιόλουστη μέρα του Μαΐου ο φωτογράφος Jean-Mare Lecleire “συνέλαβε” αυτή τη συμπαθητική εμφάνιση από “φωτοστέφανα πάγου” που σχημάτιζαν πλήρεις κύκλους στον ουρανό.Καταγράφηκε με φακό ακριβώς από ένα σημείο κοντά στο μεγάλο Chateau de Chambord της Γαλλίας. Η φωτογραφία βλέπει κατευθείαν επάνω και εκτείνεται σχεδόν 180 ο από ορίζοντα σε ορίζοντα. Γύρω από τον ήλιο είναι ένα “δακτυλίδι” που σχηματίζεται από το διαθλώμενο φως του ήλιου διαμέσου ενός εξαγωνικού σχήματος παγοκρύσταλλου στα ψηλά λεπτά σύννεφα Το δακτυλίδι είναι ακριβώς 22ο ακτίνα αλλά φαίνεται στριμωγμένο εξαιτίας της στρέβλωσης από τους εξαιρετικά πλατιάς γωνίας φακούς. Γύρω από το ζενίθ ( το σημείο ακριβώς πάνω από τον παρατηρητή ) και πάντα στο ίδιο ύψος με τον ήλιο είναι ένας υπέροχος κύκλος προκαλούμενος από το φως του ήλιου που ανακλάται από παγοκρυστάλλους με σχεδόν κάθετες όψεις. Κατά μέσο όρο πιο συνηθισμένα από τα ουράνια τόξα όμορφα “φωτοστέφανα πάγου” μπορεί συχνά να φαίνονται στον ουρανό του πλανήτη γη από εκείνους που γνωρίζουν πως να ψάξουν γι αυτά.

http://similar-images.googlelabs.com/imgres?q=sky&qtype=landing&tbnid=5yQ-r8DOg6eb4M&prev=/images%3Fq%3Dsky%26start%3D36%26hl%3Den%26ndsp%3D21&tprev=/images%3Fq%3Dsky%26start%3D36%26hl%3Den%26ndsp%3D21&prevtype=text

http://www.atoptics.co.uk/halo/p1.htm


Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

Ποιός έγραψε αυτές τις ποιητικές γραμμές;

"Εμπιστευτείτε με η Άνοιξη είναι πολύ κοντά,
όλα τα μπουμπούκια ανοίγουν
Όλη η δόξα του έτους,
σ΄αυτά τα μπουμπούκια κατοικεί."

Η προφανής απάντηση είναι κάποιος διάσημος ποιητής σωστά;
Λάθος!
Αυτές είναι οι γραμμές σε ένα ποίημα γραμμένο από μια ξεχασμένη μορφή της επιστήμης ο ονομαζόμενος James Clerk Maxwell (1831 to 1879).
Αυτός ο μεγάλος επιστήμονας ήταν επίσης ένας ποιητής...

http://www.amazon.com/Man-Who-Changed-Everything-Maxwell/product-reviews/0470861711


Σημαντικές εργασίες του είναι στην κινητική θεωρία των αερίων και στον ηλεκτρομαγνητισμό...
Εργασίες σαν του Maxwell έκαμαν τον Sullivan να γράψει παραλληλίζοντας τις καλές τέχνες με τις φυσικομαθηματικές επιστήμες: "Το πόσο η επιστήμη υστερεί από την τέχνη καθορίζεται από το πόσο ελλειπής επιστήμη είναι".