ΒΑΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Γύρω στο 1911 ο Αϊνστάιν κατάλαβε ότι τα ρολόγια χτυπούν πιο αργά όσο ισχυρότερο είναι το βαρυτικό πεδίο. Άρα, όσο πιο κοντά βρίσκεται ένα ρολόι σε ένα αντικείμενο μεγάλης μάζας, όπως ο Ήλιος (ή, για μεγαλύτερο αποτέλεσμα, σε ένα υπέρπυκνο αντικειμενο γνωστό ως μαύρη τρύπα), τόσο πιο αργά χτυπάει,, αν το συγκρίνουμε μ' ένα ρολόι τοποθετημένο πολύ πιο μακριά. Αυτό το συμπέρασμα, που γεννιέται από την πλήρη γενική θεωρία της σχετικότητας, είναι γνωστό ως βαρυτική διαστολή του χρόνου.

http://images.google.gr/imgres?imgurl=http://www.physics4u.gr/articles/images5/gs11.gif&imgrefurl=http://www.physics4u.gr/articles/2005/gr3.html&usg=___9rmsTSVn9IHXkRcPC-r_pE7FvM=&h=294&w=320&sz=5&hl=el&start=38&sig2=8avctSw3d0_JJSUkyZt71g&um=1&tbnid=azr4SxKItuk2EM:&tbnh=108&tbnw=118&ei=20NiSeW-DtaQmQe0xaibDg&prev=/images%3Fq%3D%25CF%2586%25CF%2589%25CF%2582%2B%25CE%25B2%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B1%26start%3D20%26ndsp%3D20%26um%3D1%26hl%3Del%26sa%3DN

ΒΑΡΥΤΙΚΟΙ ΦΑΚΟΙ

Όταν ακτίνες του φωτός κινούνται για παράδειγμα από τον αέρα στο γυαλί κάμπτονται. Αυτό το γεγονός αποτελεί τη βάση για την ιδέα ενός φακού, ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να στρέψει το φως.

H Γ.Σ. μας λέει ότι οι ακτίνες του φωτός (και όλες οι άλλες) παίρνουν μια κλίση, κάμπτονται, κοντά σε ένα τεράστιο αντικείμενο. Αυτό σημαίνει ότι ένα αρκετά ογκώδες αντικείμενο μπορεί να ενεργήσει ακριβώς όπως ένας φακός, να κάμψει δηλαδή το φως που προέρχεται από πηγές που βρίσκονται πίσω από το βαρύ αντικείμενο.

Στην πραγματικότητα αυτή η παρατήρηση έδωσε μία από τις πρώτες δοκιμές της Γ.Σ.. Όταν το φως από άλλα αστέρια περνά κοντά στον ήλιο παίρνει μια κλίση, η οποία αλλάζει τις πραγματικές με τις φαινόμενες θέσεις των αστεριών. (Ουσιαστικά η περιοχή του ουρανού πίσω από τον ήλιο έχει ενισχυθεί για να φανεί μεγαλύτερη από ότι είναι.)

Εικόνα: Κάμψη του φωτός που προέρχεται από δύο άστρα, στον ουρανό, εξ αιτίας του βαρυτικού πεδίου του ήλιου. Τα βέλη παρουσιάζουν τις πορείες των ακτίνων του φωτός και τα αστέρια με τις τελείες είναι η φαινόμενη θέση των αστεριών, όπως φαίνονται από τη Γη. Φυσικά το διάγραμμα υπερβάλλει κατά πολύ στην καμπυλότητα, που στην πραγματικότητα είναι μόνο 2' ή 5.5x10^-4 της μοίρας.

http://images.google.gr/imgres?imgurl=http://www.physics4u.gr/articles/images5/gs11.gif&imgrefurl=http://www.physics4u.gr/articles/2005/gr3.html&usg=___9rmsTSVn9IHXkRcPC-r_pE7FvM=&h=294&w=320&sz=5&hl=el&start=38&sig2=8avctSw3d0_JJSUkyZt71g&um=1&tbnid=azr4SxKItuk2EM:&tbnh=108&tbnw=118&ei=20NiSeW-DtaQmQe0xaibDg&prev=/images%3Fq%3D%25CF%2586%25CF%2589%25CF%2582%2B%25CE%25B2%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B1%26start%3D20%26ndsp%3D20%26um%3D1%26hl%3Del%26sa%3DN

ΦΩΣ ΚΑΙ ΒΑΡΥΤΗΤΑ

Ο Αϊνστάιν έγινε διάσημος με την άποψη του ότι η βαρύτητα κάμπτει το φως, μια ιδέα που αποδείχθηκε σωστή από τις παρατηρήσεις του Ερμή το 1919. Αυτή η ιδέα ακόμα βασανίζει τους επιστήμονες. Έτσι, ακόμα και τώρα, τα τηλεσκόπια των αστροφυσικών στοχεύουν στις βίαιες περιοχές γύρω από τις απόμακρες μαύρες τρύπες, ελπίζοντας να δουν την έντονη έλξη αυτών των άστρων που έχουν καταρρεύσει για να αποκαλύψουν πλήρως τα μυστικά της βαρύτητας. Αλλά και το ηλιακό σύστημά μας μπορεί να προσφέρει μια δοκιμή της θεωρίας της βαρύτητας του Αϊνστάιν, μια "τρελή ιδέα," σύμφωνα με τον κοσμολόγο Michael Turner του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών...
http://www.physics4u.gr/news/2006/scnews2304.html

Ουπς... τι γίνεται με τη βαρύτητα?

Στις μαύρες τρύπες και τα palsars είναι παρα πολύ μεγάλη ενώ στη γη για "μερικούς " χάνεται.
Οι μαρτυρίες για αιώρηση αντικειμένων και προσώπων, αντίθετα με γνωστούς νόμους της φυσικής και της βαρύτητας, είναι τόσες πολλές που θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ειδικές σελίδες σχετικά. Οι περισσότεροι λαοί περιλαμβάνουν στις παραδόσεις τους σχετικά φαινόμενα. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι με χρήση αντιβαρύτητας μεταφέρθηκαν οι ογκόλιθοι πολλών μεγαλιθικών μνημείων. Η λειψανοθήκη του προφήτη Μωάμεθ λέγεται ότι αιωρούταν στο τζαμί της Μεδίνας για πάρα πολλά χρόνια.
Αρχαιοελληνικές μαρτυρίες αναφέρουν ότι ένα σιδερένιο άγαλμα αιωρούταν στον ναό της Αρτέμιδος.
Για πολλούς αιώνες το βαλσαμωμένο σώμα του Τσόνγκ Κάμπα, άγιου μεταρρυθμιστή του Θιβέτ, αιωρούταν διαρκώς μπροστά στα μάτια χιλιάδων προσκυνητών. Τελευταία σχετική αναφορά το 1845.
Πολλοί άγιοι του χριστιανισμού λέγεται ότι αιωρούταν σε κατάσταση έκστασης ή και κατά βούληση. Μερικοί απ' αυτούς, Θωμάς ο Ακινάτης, Τερέζα της 'Αβιλας, Ιωσήφ του Κοπερτίνο (αυτός μάλιστα έπαιρνε και επιβάτες!), Ελισάβετ της Βαυαρίας, Πέδρο ντε Αλκάνταρα και αρκετοί άλλοι.(δείτε εδώ)
http://www.geocities.com/sfetel/gr/flying_g.htm#dedalos

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ

Χάρη στο Αη Βασίλη, ή τoν Santa Claus, όπως είναι γνωστός σε όλο τον κόσμο, η ανθρωπότητα αλλάζει ύφος, γίνεται πιο ανθρώπινη πιο χαρούμενη.

Ο Αη Βασίλης λοιπόν υπάρχει, με την έννοια ότι αν και δεν ζει σωματικά ανάμεσά μας, το πνεύμα του περιτριγυρίζει τις καρδιές μας προ πάντων των παιδιών κάθε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά. Παραδόξως στον πλανήτη μας στη διανομή των δώρων στα παιδιά, εμπλέκονται δύο ορθόδοξοι Άγιοι, δύο διαφορετικά πρόσωπα, που και οι δύο ήταν Έλληνες και οι δύο ήταν επίσκοποι.

Για τις χώρες της Δύσης αυτός που φέρνει τα δώρα στα παιδιά και στους φτωχούς είναι ο Άγιος Νικόλαος, που στην Ελλάδα γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου και θεωρείται προστάτης του Ναυτικού.

Στη ιστορία του Αγίου Νικολάου ως προστάτη των παιδιών και των πτωχών, οι βόρειοι λαοί της Ευρώπης Ολλανδοί, Φιλανδοί κ.ά., ανάμιξαν και στοιχεία από αρχαιότερους μύθους, όπως ξωτικά, το άστρο του βορρά, το έλκηθρο κ.λπ. Έτσι, με τον καιρό, εξαπλώθηκε πρώτα στην Ευρώπη και κατόπιν σε όλο τον κόσμο και έφθασε και στη Ελλάδα ο μύθος του Santa Claus, ενός καλοκάγαθου τύπου ανθρώπου, με στρογγυλά γυαλιά, λευκά μακριά γένια, κόκκινη στολή, καπέλο και μαγικές ικανότητες. Κατοικεί στο Βόρειο Πόλο και περιστοιχίζεται από ξωτικά και νεράιδες του χιονιού. Είναι μια πραγματικά γοητευτική ιστορία, όμως εμείς και τα παιδιά μας πρέπει να αντιληφθούμε ότι σχέση έχει με τους πραγματικούς αγίους μας τον Άγιο Βασίλειο και Άγιο Νικόλαο…

http://www.neoskosmos.com.au/081229/nk/psixagogia/psixagogia_01.shtml